دوران بوده است . اين توجه ميتوانست يكى از دلايلش جذب توده‌هاى عوام مردم به سوى سلاطين و حكام تيمورى براى مقابله با حريفانشان باشد . 2 - موقعيت مطلوب استراباد از آن جهت بود كه سر راه تجارى خراسان و هرات به سوى دهستان ، بخارا و بطور كلى آسياى ميانه و ماوراء النهر قرار مىگرفت . 3 - توليدات متنوع و زياد محصولات كشاورزى و وجود سرزمينهاى بكر مرتعى ( در سمت جنوب ) براى تغذيه لشكريان و تعليف چهارپايان بيشمار قشون آنها ضرورتى خاص داشت . 4 - مناسب بودن محيط بويژه مجاورت با مازندران و جنگلهاى انبوه آن ، براى پناه آوردن در مواقع اضطرارى مخصوصا در برابر دشمنان آسياى مركزى انها كه اوزبكان از شاخص‌ترين‌شان محسوب مىشدند . اتفاقا اين واقعه هم اتفاق افتاد و در آخرين روزهاى حيات حكومت تيمورى ، تعدادى از شاهزادگان و امراى آنان به همراه خانواده‌هايشان به استراباد پناه آوردند و تا مدتها به كروفر روزگار را سپرى كردند . گروهى از اين اشرافيت كشورى و لشكرى سلسله تيمورى چه قبل از اين وقايع و چه در زمان گريز در مقابل اوزبكان ، به استراباد آمده و در همين‌جا ماندگار شدند . بعدها پس از مرگ هم در همين‌جا مدفون گشتند . از قضا تعدادى از متن‌هاى مربوط به سنگ مزارهاى چند گورستان اين خطه اين استدلال نگارنده را مدلل ميكنند . حال با اين توصيفات به ارائه وقفنامه روشن‌آباد و سپس تصاوير تعدادى از سنگ مزارها و شرح روى آنها مىپردازيم .